-Enn einn merkisdagurinn-
Komiði sæl.
Þeim rignir yfir okkur þessum merkisdögum. Núna er það aldarafmæli íslenskrar heimastjórnar. Sannarlega stór viðburður í sögu landsins, trúlega eitt mikilvægasta skrefið í sjálfstæðisbaráttu þjóðarinnar.
...og hvað gerir forseti lýðveldisins? Maður myndi halda að hann myndi reyna að halda sig heima á þessum degi bara svona til að sýna smá lit. En nei nei, hann er bara á skíðum í Aspen eða eitthvað álíka. Svo kom viðtal við forsætisráðherra í fréttum í kvöld þar sem hann var spurður út í þetta og svarið var að forsetinn hefði verið búinn að ákveða þessa ferð með svo löngum fyrirvara! Nú hefur verið nokkuð ljóst í ein hundrað ár að þessi dagur myndi renna upp, var forsetinn búinn að ákveða að fara þessa ferð áður en við fengum heimastjórnina?
Reyndar er mér nokk sama hvernig forsetinn ákveður að eyða sínum tíma, maður hefði bara haldið að það væri svona helsta hlutverk embættisins að taka þátt í svona hátíðahöldum. En hvað veit ég?

Nóg komið af röfli.

Fór á djammið í gær, aldrei þessu vant. Settist ásamt nokkrum félögum inná bar 11 og þar var setið að sumbli framundir morgun. Var kominn heim eitthvað um sjöleytið og er búinn að vera hálf ónýtur í dag. En það er gaman að þessu.
Það bar helst til tíðinda á þessu djammi að Davíð borgaði hluta af leigubílnum heim. Batnandi mönnum eitthvað eitthvað....(nú á Davíð eftir að myrða mig).

Bæti við einum tengli í viðbót í tenglasafnið. Sigrún sagnfræðigella fær þann heiður en hún flytur fréttir úr bæ sem hún kallar Bæ Dauðans, en í daglegu tali gengur hann undir nafninu Ísafjörður. Hressandeh lesning.

Góðar stundir.