-Uppgjör-
Í lok ársins þykir jafnan við hæfi að líta um öxl og rifja upp ýmsa atburði ársins sem er að renna á enda. Í fyrra birti ég til gamans lista yfir þau lög sem mér þóttu skara fram úr á tónlistarárinu 2003. Ég er að spá í að endurtaka þann leik núna og birta jafnvel lista yfir mínar uppáhaldsplötur frá árinu sem er að líða. Byrjum á plötunum...eða diskunum jafnvel.
Alfie - Do You Imagine Things: Þar sem ég er svo lélegur í að skilgreina tónlist, auk þess sem skilgreiningar ná yfirleitt voðalega illa yfir hljómsveitir þá ætla ég að sleppa því að skilgreina þetta band. Einhver sagði að þeir hljómuðu svipað og Belle and Sebastian, en ég er ekki alveg dómbær á það. Sumstaðar má heyra smá bítl og fleiri áhrif. Hins vegar er engum blöðum um það að fletta að þessi plata drengjanna er stórgóð og ég heillaðist algjörlega af henni. Flott, melódískt popp.
Keane - Hopes And Fears: Það virðist vera voðalega móðins að gagnrýna þetta band. Ég átta mig ekki almennilega á því hvað það er sem fer í taugarnar á mörgum spekingum sem eru að fetta fingur út í þá. Þessi plata er bara snilldar poppplata (þrír samhljóðar í röð, skemmtilegt) sem er uppfull af krókum sem límast á heilann á manni. Eftir að hafa séð þá spila live heillaðist ég ennfrekar af þeim og hlakka til að heyra nýja plötu frá þeim sem gæti komið út strax á næsta ári, nýja efnið sem þeir spiluðu á tónleikunum hljómar allavega déskoti vel.
Morrissey - You Are The Quarry: Ég er ekki mikill Morrissey sérfræðingur, hef hins vegar heillast ansi mikið af gamla Smiths dótinu undanfarið og ákvað að skella mér á þessa plötu í sumar. Frábær plata sem hlýtur að lenda á öllum svona listum þetta árið, annað væri bara óeðlilegt.
Franz Ferdinand - Franz Ferdinand: Ég hafði satt best að segja ekkert alltof mikla trú á þessu bandi fyrst þegar ég heyrði í þeim. Átti eiginlega von á að Take me out væri þeirra eina tromp, en platan kom mér skemmtilega á óvart. Full af frábærum lögum, en fyrrnefnt lag er ofurhittari ársins.
Kings of convenience - Riot On An Empty Street: Að mínu mati er þetta langbesta plata ársins. Þökk sé NRK2 datt ég inn á myndband við lagið I´d rather dance with you og áttaði mig snögglega á að þetta væri gripur sem ég þyrfti að eignast. Platan reyndist svo vera algjör gullmoli. Lágstemmd plata með frábærum röddum (og röddunum) þeirra félaga Eiriks og Erlends frá Björgvin í Norvegi. Afskaplega melódísk og falleg plata.
Brian Wilson - Smile: Þessi plata er náttúrulega sér kapituli útaf fyrir sig. Eftir að hafa rennt henni í gegn finnst manni eiginlega ekkert skrítið að kallinn hafi farið yfir um á sínum tíma. Ég hafði (kannski sem betur fer) bara heyrt eitt lag af plötunni áður en hún kom loksins út, og var þar af leiðandi ekki með neinar sérstakar hugmyndir í kollinum...aðrar en þær miklu goðsögur sem höfðu sprottið um þessa plötu. Þessi plata, sem er í raun þrjár svítur, er bara snilld...punktur. Eiginlega ekkert meira um það að segja.
Aðrar frábærar plötur sem ég uppgötvaði á árinu en telja ekki í svona lista þar sem þær komu út í fyrndinni eru t.d.: O með Damien Rice, Carl and the Passions - So tough og Holland með Beach Boys...og svo ýmislegt annað, enda var þetta með eindæmum gott tónlistarár.
Læt þetta duga í bili...ætla svo að birta lista yfir uppáhaldslögin mín frá árinu sem er að líða. Sá listi verður birtur von bráðar.
Góðar stundir.
Í lok ársins þykir jafnan við hæfi að líta um öxl og rifja upp ýmsa atburði ársins sem er að renna á enda. Í fyrra birti ég til gamans lista yfir þau lög sem mér þóttu skara fram úr á tónlistarárinu 2003. Ég er að spá í að endurtaka þann leik núna og birta jafnvel lista yfir mínar uppáhaldsplötur frá árinu sem er að líða. Byrjum á plötunum...eða diskunum jafnvel.
Alfie - Do You Imagine Things: Þar sem ég er svo lélegur í að skilgreina tónlist, auk þess sem skilgreiningar ná yfirleitt voðalega illa yfir hljómsveitir þá ætla ég að sleppa því að skilgreina þetta band. Einhver sagði að þeir hljómuðu svipað og Belle and Sebastian, en ég er ekki alveg dómbær á það. Sumstaðar má heyra smá bítl og fleiri áhrif. Hins vegar er engum blöðum um það að fletta að þessi plata drengjanna er stórgóð og ég heillaðist algjörlega af henni. Flott, melódískt popp.
Keane - Hopes And Fears: Það virðist vera voðalega móðins að gagnrýna þetta band. Ég átta mig ekki almennilega á því hvað það er sem fer í taugarnar á mörgum spekingum sem eru að fetta fingur út í þá. Þessi plata er bara snilldar poppplata (þrír samhljóðar í röð, skemmtilegt) sem er uppfull af krókum sem límast á heilann á manni. Eftir að hafa séð þá spila live heillaðist ég ennfrekar af þeim og hlakka til að heyra nýja plötu frá þeim sem gæti komið út strax á næsta ári, nýja efnið sem þeir spiluðu á tónleikunum hljómar allavega déskoti vel.
Morrissey - You Are The Quarry: Ég er ekki mikill Morrissey sérfræðingur, hef hins vegar heillast ansi mikið af gamla Smiths dótinu undanfarið og ákvað að skella mér á þessa plötu í sumar. Frábær plata sem hlýtur að lenda á öllum svona listum þetta árið, annað væri bara óeðlilegt.
Franz Ferdinand - Franz Ferdinand: Ég hafði satt best að segja ekkert alltof mikla trú á þessu bandi fyrst þegar ég heyrði í þeim. Átti eiginlega von á að Take me out væri þeirra eina tromp, en platan kom mér skemmtilega á óvart. Full af frábærum lögum, en fyrrnefnt lag er ofurhittari ársins.
Kings of convenience - Riot On An Empty Street: Að mínu mati er þetta langbesta plata ársins. Þökk sé NRK2 datt ég inn á myndband við lagið I´d rather dance with you og áttaði mig snögglega á að þetta væri gripur sem ég þyrfti að eignast. Platan reyndist svo vera algjör gullmoli. Lágstemmd plata með frábærum röddum (og röddunum) þeirra félaga Eiriks og Erlends frá Björgvin í Norvegi. Afskaplega melódísk og falleg plata.
Brian Wilson - Smile: Þessi plata er náttúrulega sér kapituli útaf fyrir sig. Eftir að hafa rennt henni í gegn finnst manni eiginlega ekkert skrítið að kallinn hafi farið yfir um á sínum tíma. Ég hafði (kannski sem betur fer) bara heyrt eitt lag af plötunni áður en hún kom loksins út, og var þar af leiðandi ekki með neinar sérstakar hugmyndir í kollinum...aðrar en þær miklu goðsögur sem höfðu sprottið um þessa plötu. Þessi plata, sem er í raun þrjár svítur, er bara snilld...punktur. Eiginlega ekkert meira um það að segja.
Aðrar frábærar plötur sem ég uppgötvaði á árinu en telja ekki í svona lista þar sem þær komu út í fyrndinni eru t.d.: O með Damien Rice, Carl and the Passions - So tough og Holland með Beach Boys...og svo ýmislegt annað, enda var þetta með eindæmum gott tónlistarár.
Læt þetta duga í bili...ætla svo að birta lista yfir uppáhaldslögin mín frá árinu sem er að líða. Sá listi verður birtur von bráðar.
Góðar stundir.
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home