-Hvað vilduð þér segja um bítilæðið?-
Glöggir lesendur hafa eflaust rekið augun í það að ég hef afskaplega gaman af því að glugga í gömul eintök af Morgunblaðinu. Oft má detta niður á ýmsa skondna hluti sem lýsa mjög vel tíðarandanum.
Í Mogganum þann 6.desember er verið að ræða um hið greinilega háalvarlega Bítlaæði, og er tekið stutt viðtal við sex einstaklinga víða úr þjóðfélaginu...þar á meðal er til dæmis Ómar nokkur Ragnarsson sem kastar að sjálfsögðu fram hnyttinni stöku.
En það sem vakti mesta athygli mína er viðtal við Ragnar Karlsson geðlækni...og ætla ég að leyfa mér að birta þennan bút hérna:
"Undanfarna áratugi hafa ýms hegðunarfyrirbrigði gengið sem farsóttir um heiminn, sem rekja má til leikara, dægurlagasöngvara og annara slíkra listamanna, sem hlotið hafa heimsfrægð fyrir tilstilli kvikmynda, útvarps og sjónvarps. Svo smitnæmar hafa þessar farsóttir verið, að svo virðist sem ekkert þjóðfélag sé ónæmt fyrir þessum fyrirbrigðum.
Bítilæðið er ein af þessum alheimspestum. Það er athyglisvert, að það eru hinir íhaldssömu og formföstu Bretar, sem hafa lagt okkur þennan faraldur til, því bakterían er upprunin í Englandi. Sem betur fer, þá leggst sóttin ekki á alla, en það eru táningarnir og nokkrir ennþá yngri aldursflokkarnir, sem fá veikina. Allir verða þó ekki jafn veikir. Sumir láta sér nægja að hlusta á bítlamúsikina, safna bítlaplötum og myndum, og stunda bítlatónleika, með tilheyrandi ólátum. Þótt ýmsum finnist kannski nóg um allan þennan hávaða, þá tel ég að sóttin sé á þessu stigi tiltölulega meinlaus, þessir táningar læknast af bítlaæðinu þegar þeir þroskast, eða þegar þeir taka næstu farsótt, sem útrýmir bítlaæðinu.
Svo er það hinn hópurinn sem betur fer er miklu minni, sem sýnir einkenni veikinnar, með því að líkja eftir útliti fyrirmyndarinnar, og taka upp hina afkáralegu og kvenlegu hárgreiðslu bítlanna, og jafnvel klæðast háhæluðum skóm. Það er hér, sem ég dreg markalínuna, því þegar bítilæðið er komið á þetta stig, þá er hér ákveðin hætta á ferð. Sú hætta, sem ég á hér við er kynvilla og sérstaklega homosexualitet. Þetta á einkum við um strákana. Kynþroskaskeiðið er tilfinningalega séð mjög viðkvæmt tímabil fyrir bæði kynin. Strákar á kynþroskaskeiði hafa oft homosexuelar hvatir, sem geta verið algjörlega dulvitaðar. Þessar homosexuelu hvatir bælast svo niður með auknum þroska, og aldri, og sem fulltíða menn, verða þessir einstaklingar algjörlega kynferðislega normalir, þótt þeir hafi haft sterkar homosexuelar hvatir á kynþroskaskeiðinu. Margir fullorðnir homosexualistar leita fyrst og fremst á kvenlega stráka á táningaaldrinum, og tæla þá til kynferðismaka við sig. Það er einmitt í þessu sem hættan er fólgin, því að margir strákar, sem láta tælast út í homosexuel mörk á þessum aldri, geta ekki hætt, og verða síðar kynvillingar.
Ég vil taka það skýrt fram, að það er margt annað, sem kemur til greina, sem orsakar það, að strákar klæðast bítlabúningi, en duldar homosexuelar hvatir. Það yrði alltof langt mál að gera því full skil hér. Það breytir þó ekki þeirri staðreynd, að viss hætta á kynvillu er hér fyrir hendi. Ég tel t.d. að bítlastrákar eigi að öðru jöfnu frekar á hættu að verða fyrir áleitni kynvillinga, en jafnaldrar þeirra. Ef við tökum ekki ákveðna afstöðu gegn bítlaæðinu, þegar að það er komið á þetta stig, þá erum við beint eða óbeint að stuðla að því, að fleiri strákar leiðist út á braut kynvillunnar.
Ég vil því beina þeirri ósk til foreldra, kennara, og annara, er starfa að uppeldismálum að taka höndum saman með að takmarka bítlaæðið. Lofum táningunum að spila sínar plötur og stunda sína bítlatónleika, en fáum strákana til að klippa af sér bítlahárið og fara úr háhæluðu skónum."
Sem betur fer náðu menn að bregðast skjótt og örugglega við þessu stórhættulega bítlaæði...annars væri hér allt saman vaðandi í kynvillingum, og þá sérstaklega homosexuelistum. Það væri nú ljóta ástandið.
Góðar stundir.
Glöggir lesendur hafa eflaust rekið augun í það að ég hef afskaplega gaman af því að glugga í gömul eintök af Morgunblaðinu. Oft má detta niður á ýmsa skondna hluti sem lýsa mjög vel tíðarandanum.
Í Mogganum þann 6.desember er verið að ræða um hið greinilega háalvarlega Bítlaæði, og er tekið stutt viðtal við sex einstaklinga víða úr þjóðfélaginu...þar á meðal er til dæmis Ómar nokkur Ragnarsson sem kastar að sjálfsögðu fram hnyttinni stöku.
En það sem vakti mesta athygli mína er viðtal við Ragnar Karlsson geðlækni...og ætla ég að leyfa mér að birta þennan bút hérna:
"Undanfarna áratugi hafa ýms hegðunarfyrirbrigði gengið sem farsóttir um heiminn, sem rekja má til leikara, dægurlagasöngvara og annara slíkra listamanna, sem hlotið hafa heimsfrægð fyrir tilstilli kvikmynda, útvarps og sjónvarps. Svo smitnæmar hafa þessar farsóttir verið, að svo virðist sem ekkert þjóðfélag sé ónæmt fyrir þessum fyrirbrigðum.
Bítilæðið er ein af þessum alheimspestum. Það er athyglisvert, að það eru hinir íhaldssömu og formföstu Bretar, sem hafa lagt okkur þennan faraldur til, því bakterían er upprunin í Englandi. Sem betur fer, þá leggst sóttin ekki á alla, en það eru táningarnir og nokkrir ennþá yngri aldursflokkarnir, sem fá veikina. Allir verða þó ekki jafn veikir. Sumir láta sér nægja að hlusta á bítlamúsikina, safna bítlaplötum og myndum, og stunda bítlatónleika, með tilheyrandi ólátum. Þótt ýmsum finnist kannski nóg um allan þennan hávaða, þá tel ég að sóttin sé á þessu stigi tiltölulega meinlaus, þessir táningar læknast af bítlaæðinu þegar þeir þroskast, eða þegar þeir taka næstu farsótt, sem útrýmir bítlaæðinu.
Svo er það hinn hópurinn sem betur fer er miklu minni, sem sýnir einkenni veikinnar, með því að líkja eftir útliti fyrirmyndarinnar, og taka upp hina afkáralegu og kvenlegu hárgreiðslu bítlanna, og jafnvel klæðast háhæluðum skóm. Það er hér, sem ég dreg markalínuna, því þegar bítilæðið er komið á þetta stig, þá er hér ákveðin hætta á ferð. Sú hætta, sem ég á hér við er kynvilla og sérstaklega homosexualitet. Þetta á einkum við um strákana. Kynþroskaskeiðið er tilfinningalega séð mjög viðkvæmt tímabil fyrir bæði kynin. Strákar á kynþroskaskeiði hafa oft homosexuelar hvatir, sem geta verið algjörlega dulvitaðar. Þessar homosexuelu hvatir bælast svo niður með auknum þroska, og aldri, og sem fulltíða menn, verða þessir einstaklingar algjörlega kynferðislega normalir, þótt þeir hafi haft sterkar homosexuelar hvatir á kynþroskaskeiðinu. Margir fullorðnir homosexualistar leita fyrst og fremst á kvenlega stráka á táningaaldrinum, og tæla þá til kynferðismaka við sig. Það er einmitt í þessu sem hættan er fólgin, því að margir strákar, sem láta tælast út í homosexuel mörk á þessum aldri, geta ekki hætt, og verða síðar kynvillingar.
Ég vil taka það skýrt fram, að það er margt annað, sem kemur til greina, sem orsakar það, að strákar klæðast bítlabúningi, en duldar homosexuelar hvatir. Það yrði alltof langt mál að gera því full skil hér. Það breytir þó ekki þeirri staðreynd, að viss hætta á kynvillu er hér fyrir hendi. Ég tel t.d. að bítlastrákar eigi að öðru jöfnu frekar á hættu að verða fyrir áleitni kynvillinga, en jafnaldrar þeirra. Ef við tökum ekki ákveðna afstöðu gegn bítlaæðinu, þegar að það er komið á þetta stig, þá erum við beint eða óbeint að stuðla að því, að fleiri strákar leiðist út á braut kynvillunnar.
Ég vil því beina þeirri ósk til foreldra, kennara, og annara, er starfa að uppeldismálum að taka höndum saman með að takmarka bítlaæðið. Lofum táningunum að spila sínar plötur og stunda sína bítlatónleika, en fáum strákana til að klippa af sér bítlahárið og fara úr háhæluðu skónum."
Sem betur fer náðu menn að bregðast skjótt og örugglega við þessu stórhættulega bítlaæði...annars væri hér allt saman vaðandi í kynvillingum, og þá sérstaklega homosexuelistum. Það væri nú ljóta ástandið.
Góðar stundir.
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home