-Rosemary, heaven restores you in life-
Ahoy hoy. Ákvað að nota tækifærið og blogga, fyrst maður er byrjaður í prófalestri. Þetta er einmitt sá tími sem maður nýtir til hins ítrasta til ýmissa hluta sem maður annars nennir ekki að framkvæma.

Ég fór á myndina Der Untergang um daginn, ásamt fríðu föruneyti. Þessi mynd er alveg hreint ótrúlega góð, ein af allra bestu stríðsmyndum sem ég hef séð, og mæli ég með henni við alla sem hafa áhuga á þessu viðfangsefni.
Eitt sem pirraði mig þó allsvakalega var það hversu seint fólk var að mæta á staðinn, sem gerði það að verkum að fyrsti hálftíminn fór í að standa upp fyrir fólki og hlusta á skrjáfið í popppokum og öðrum sælgætisumbúðum. Sérstaklega fór gaurinn sem sat við hliðina á mér óendanlega í taugarnar á mér. Hann virtist haldinn einhverri þörf til að kreista popppokann sinn eins mikið og hægt var, með tilheyrandi hávaða, auk þess sem hann lagði mikið á sig til að ná síðustu dropunum úr kókglasinu sínu, með þessu yndislega soghljóði sem því fylgir. Svo loksins þegar síðustu dropunum var náð, dró hann rörið hægt og rólega upp úr glasinu og saug svo endann á rörinu...bara til að tryggja að hann fengi nákvæmlega það sem hann borgaði fyrir í sjoppunni.
...en myndin var góð.

Ég var að komast að því að Guðmundur Hörður félagi minn, samnemandi, fréttamaður á RÚV og besti aprílgabbari landsins að mati DV heldur úti bloggsíðu. Guðmundur er mikill áhugamaður um umhverfisvernd *hóst...kommúnisti...hóst* og sýnist mér bloggið hans aðallega fjalla um slíka hluti...en þrátt fyrir það þá finnst mér drengurinn eiga skilið að fá link, og verður hann kominn hér til hliðar von bráðar.

Annars líður mér ljómandi vel og það er að koma sumar.

Góðar stundir.