-Kominn heim í heiðardalinn-
Þá er maður kominn heim frá Lundúnum, kom reyndar heim á þriðjudagskvöldið en hefi eigi gefið mér tíma til að rita pistil fyrr en nú.

London var hressandi eins og ávallt og notuðu menn tækifærið og skoðuðu helstu og merkilegustu söfn sem borgin hefur uppá að bjóða, auk þess sem farið var á ágætis útimarkaði og slíkt.
Þar fyrir utan notuðu menn tækifærið og versluðu eins og óðir menn. Föt, dvd- og geisladiskar og bækur var það helsta sem fjárfest var í...allt eins og það getur best orðið.
Þar að auki notuðu menn tækifærið og fengu sér einn eða tvo ölsen og var það í einu slíku ölæðinu sem Sævar frændi lét út úr sér þau orð að Back to the future myndirnar væru sannsögulegar...og uppskar það mikil hlátrasköll hjá bræðrunum tveimur.
En heilt yfir var þetta bráðskemmtileg ferð og skemmtu allir sér konunglega, enda england konungsríki.

...en þá að tónlistinni. Ég keypti mér disk úti með norsku hljómsveitinni Kings of convenience (ég held alveg örugglega að þeir séu norskir, auk þess sem ég þykist viss um að gaurinn sem syngur í þessu bandi hefur líka sungið með Röyksopp, sem einnig eru norskir) vegna þess að ég hafði séð myndband við eitt lag af þessum disk, sem heitir I´d rather dance with you (altsvo lagið heitir það...diskurinn heitir Riot on an empty street)...og þetta lag er sem sagt algjör snilld og ég mæli með því við alla tónlistarunnendur.
Diskurinn sjálfur reyndist svo bara vera algjör perla...flest lögin reyndar mjög ólík þessu eina lagi sem ég hafði heyrt, en algjör snilld samt sem áður. Í flestum lögunum er nánast bara notast við kassagítar og píanó og finnst mér vera mikil seventís stemning yfir plötunni...minnir mig stundum á Crosby, Stills & Nash og tónlist í ætt við þá...jafnvel smá Simon og Garfunkel á köflum. En allavega gripur sem ætti að vera til á hverju einasta heimili...einn besti diskur sem ég hef heyrt lengi...og lýkur þar með plötukynningu.

Svo hefst skólinn á mánudaginn...líf og fjör.

Góðar stundir.